scripta manent...

Καλήν ημέραν άρχοντες
κι αν (δεν) είναι ορισμός σας,
αξία αντικειμενική
παίρνει το σπιτικό σας!

Χριστός γεννάται σήμερον
εν Βηθλεέμ τη πόλει,
μα πώς να το γιορτάσουμε
με άδειο πορτοφόλι!

Εν τω σπηλαίω τίκτεται,
εν φάτνη των αλόγων.
O Βασιλεύς των Ουρανών,
στη γη των παραλόγων!

Πλήθος αγγέλων ψάλλουσι
το «Δόξα εν Υψίστοις»,
πλήθος και τα προβλήματα
και άντε συ να ζήσεις!

Εκ της Περσίας έρχονται
τρεις μάγοι με τα δώρα,
αλλά δεν σώζει τίποτα
αυτήν εδώ τη χώρα!

...verba volant!

χρόνια πολλά

με

υγεία

και

αγάπη

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
Τα... «κάλαντα» τα έγραψα το ’93
για μία σχετική εκπομπή του 9,23!

Βρέθηκαν στα κιτάπια μου και, λόγω της ημέρας,
σκέφτηκα να τα «ψάλλω» και από 'δω το τέρας!

Διότι όπως διαπίστωσα, αν και περάσαν χρόνια,
δεν έχει ξεθυμάνει καθόλου η... «κολόνια»!

Αφού κι εσείς τα ψάλλετε λοιπόν,
κάνετε CLICK στις λέξεις τις μεγάλες.
Έχω κρυμμένα LINK!

Με αγάπη...

Ήταν Δεκέμβριος, η τελευταία ημέρα του χρόνου. Χιόνιζε ασταμάτητα και η μεγάλη πόλη είχε σκεπαστεί με ένα κατάλευκο πέπλο, ενώ το σούρουπο έπεφτε μουντό. Στους χιονισμένους δρόμους, χαρούμενοι διαβάτες βάδιζαν βιαστικά, φορτωμένοι με φανταχτερά πακέτα και δώρα. Μα κανείς δεν έδινε σημασία στο κοριτσάκι με τα σπίρτα!

Άδικα η μικρή ορφανή διαλαλούσε τη φτωχική πραμάτεια της και σίμωνε δειλά τους περαστικούς, ζητώντας με σβησμένη φωνή να αγοράσουν ένα κουτί σπίρτα. Άδικα ψιθύριζε αχνά πως δεν ζητιάνευε, πως πουλούσε σπίρτα για να ζήσει, αφού δεν είχε κανένα στον κόσμο. Δεν είχαν ώρα για μία πλανόδια πωλήτρια. Νύχτωνε και όλοι βιάζονταν να επιστρέψουν στα ζεστά τους σπίτια, στην οικογενειακή θαλπωρή, στο γιορτινό τραπέζι με τις χίλιες λιχουδιές, στο καταστόλιστο χριστουγεννιάτικο δέντρο.

[...]

Αναστενάζοντας απογοητευμένη, η μικρούλα με τα σπίρτα ανασηκώθηκε και ξαναπήρε τη στράτα, σέρνοντας βαριά τα βήματά της. Ένιωθε πια βασανιστικά το κρύο, την κούραση, την πείνα, μα δεν είχε πουλήσει ούτε ένα κουτί σπίρτα από το πρωί. Πώς να γυρίσει νηστική, χωρίς ούτε ένα ξεροκόμματο, πίσω στην παγωμένη τρώγλη; Αλλά πάλι, ποιος θα αγόραζε σπίρτα τη νύχτα της παραμονής της Πρωτοχρονιάς; Όλοι είχαν τα πάντα περισσά.

Οι δρόμοι είχαν τώρα ερημώσει. Από τις σφαλιστές εξώθυρες ακούγονταν κάλαντα, τραγούδια και γέλια και πίσω από τα φωτισμένα παράθυρα φάνταζαν πανέμορφα τα στολισμένα δέντρα.Το κοριτσάκι προχώρησε στη γωνιά του δρόμου και, μαγεμένη λες, κοντοστάθηκε κάτω από τον αναμμένο φανοστάτη. Από το παράθυρο κάποιου σπιτιού έβλεπε ένα δωμάτιο με χριστουγεννιάτικες γιρλάντες και στολίδια και μία τρυφερή μανούλα να ταΐζει με στοργή και απέραντη αγάπη την κορούλα της. Τα ματάκια της βούρκωσαν.

Αποκαμωμένη και μελαγχολική κούρνιασε στο πλατύσκαλο της βαριάς πόρτας, που τη στόλιζαν στεφάνια και γιρλάντες από γκι και ου. Τότε κοντοζύγωσε δειλά ένα αδέσποτο σκυλάκι. Η καρδιά της μικρής σπάραξε. Δεν είχε τίποτε να το φιλέψει, ούτε μία μπουκιά φαγητό να μοιραστεί μαζί του. Μόνο χάδια μπορούσε να του δώσει και λόγια παρηγοριάς. Η ώρα περνούσε και το κρύο γινόταν όλο και πιο διαπεραστικό. Κανείς δεν θα αγόραζε πια σπίρτα. Αν άναβε ένα, ένα μονάχα, για να ζεστάνει στη φλογίτσα του τα ξυλιασμένα δάχτυλά της;

Καθώς άναψε το σπίρτο, με τα μάτια της φαντασίας της η μικρούλα είδε μες στη λάμψη του, μια εικόνα γεμάτη ομορφιά, ζεστασιά τρυφερότητα και ευτυχία. Καταμεσής του δρόμου, λέει, ανάμεσα στα ψηλά σπίτια με τις χιονισμένες στέγες και τις καμινάδες που καπνίζουν, έστεκε ζεστή και πυρακτωμένη μια αναμμένη σόμπα από μαύρο μαντέμι. Οι φλόγες φάνταζαν κατακόκκινες και πελώριες μέσα από τη μισάνοιχτη πορτούλα και μια τσαγιέρα με ευωδιαστό τσάι άχνιζε στη φωτιά, ενώ μία τρυφερή γατούλα μισοκοιμόταν γουργουρίζοντας πάνω στο μαλακό χαλάκι. Ύστερα η φλόγα του σπίρτου τρεμόπαιξε κι έσβησε.

[...]

Το κοριτσάκι δεν άντεξε. Πήρε όλα τα σπίρτα από την ποδιά της και ένα-ένα άρχισε να τα ανάβει. Τότε, τα αναμμένα ξυλάκια ξέφυγαν από τα παγωμένα δάχτυλά της, τινάχτηκαν στο νυχτερινό αγέρα και άρχισαν να διαγράφουν μικρές φωτεινές τροχιές, που σπίθιζαν σαν πυροτεχνήματα ή σαν αναρίθμητα αστεράκια στην ουρά ενός τεράστιου κομήτη. Και σε λίγο ο κομήτης ήρθε και καρφώθηκε στο βελούδινο ουρανό, πελώριος, ολόφωτος, εκτυφλωτικός...!

Το πελώριο αστέρι σιγά-σιγά μεταμορφώθηκε. Το εκτυφλωτικό φως του γέμισε σκιές που πήραν σχήμα και μορφή και ξαφνικά ο κομήτης άλλαξε όψη και έγινε μία γριούλα με τρυφερό πρόσωπο και ζεστό χαμόγελο, με γελαστά μάτια και μία ορθάνοικτη στοργική αγκαλιά. «Γιαγιά!» ψιθύρισε εκστατική η μικρούλα, αναγνωρίζοντας, τη σεβάσμια γυναίκα.
«Πολυαγαπημένη μου, γλυκιά γιαγιούλα! Εσύ είσαι, που μου έψηνες πίτες και χίλιες άλλες λιχουδιές, που μου σιγοτραγουδούσες νανουρίσματα και με κοίμιζες με παραμύθια για νεράιδες και ξωτικά, που με σκέπαζες στοργικά κι έγιανες το λαβωμένο γόνατό μου! Μη με αφήσεις μόνη άλλο πια. Πάρε με κοντά σου!».

Και η γιαγιά, σαν όλες τις γιαγιάδες του κόσμου, άνοιξε τη ζεστή αγκαλιά της κι έκλεισε μέσα σφιχτά τη μονάκριβη εγγόνα της. Και όπως τη γλυκοφιλούσε, την πήρε και πέταξαν ψηλά στα ουράνια, πάνω στα σπίτια και στα δέντρα. «Κοίτα!» είπε η γιαγιά. «Κάθε σπιτικό είναι και μια οικογένεια και το κάθε παραθύρι φωτίζει όχι το φως μιας λάμπας, αλλά η αγάπη που ενώνει την οικογένεια. Με την αγάπη μπορείς να φωτίσεις και να ζεστάνεις τον κόσμο όλο! Μη διώξεις ποτέ την καλωσύνη από την καρδιά σου και τότε θα βρίσκεις, μα και θα χαρίζεις πάντα την αγάπη»!...

Hans Christan Andersen: «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα» (click it)

...εσείς «ΠΕΝΤΑΜΟΡΦΟΙ»
να ζήσετε, το «ΤΕΡΑΣ»
σας εύχεται, λόγω τιμής... και
λόγω της ημέρας! (click it)

Εν μέρει... όπως A(n) Merry...

(Νικηφόρος Λύτρας - Κάλαντα)

na (ta) pei kaneis i
na min (ta) pei...? (click it)

ChRIstMAs!* (click it)

Μες του Μαγιού τις «μυρωδιές»...!

ΤΩΝ ΦΟΙΤΗΤΩΝ(click it)

Το Μάη του '68(click it) (γνωστός και ως Γαλλικός Μάης) ξεσπάει στη Γαλλία κοινωνική και πολιτική αναταραχή. Τα γεγονότα ξεκίνησαν από κινητοποιήσεις των Γάλλων μαθητών και φοιτητών και οδήγησαν σε πολιτική και κοινωνική κρίση η οποία πήρε διαστάσεις επανάστασης με αποτέλεσμα τη διάλυση της Γαλλικής Εθνοσυνέλευσης και την προκήρυξη εκλογών από τον τότε πρόεδρο Σαρλ Ντε Γκωλ.

ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΩΝ(click it)

Την πρώτη Μαΐου του 1886,(click it) στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, οι εργάτες όλης της χώρας αποφάσισαν να κάνουν απεργία.
Εκείνη τη μέρα, συγκεντρωμένοι σε ομάδες, διαμαρτυρήθηκαν στους εργοδότες για τις πολλές ώρες που δούλευαν κάθε μέρα, ακόμα και για τις Κυριακές, καθώς επίσης για τα μικρά μεροκάματα. Χιλιάδες εργάτες(click it) πήραν μέρος σ' εκείνη την απεργία ζητώντας να δουλεύουν οκτώ ώρες την ημέρα κι όχι από το πρωί ως το βράδυ.
Στο Σικάγο έγιναν αιματηρές συγκρούσεις, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν πολλά άτομα. Τα γεγονότα έγιναν γνωστά και συγκλόνισαν όλο τον υπόλοιπο κόσμο. Η οχτάωρη εργασία καθιερώθηκε εκείνη την ιστορική Πρωτομαγιά.
Σε ανάμνηση της αιματοβαμμένης Πρωτομαγιάς του 1886, η 1η Μαΐου είναι ημέρα «απεργίας» για τους εργαζόμενους παγκοσμίως.

ΤΩΝ ΛΟΥΛΟΥΔΙΩΝ(click it)

Ο Μάιος,(click it) πέμπτος μήνας του χρόνου, είναι ο μήνας ο Καλομηνάς, ο Λούλουδος, ο Τριανταφυλλάς. Τα λουλούδια ανθίζουν, στα δέντρα κρέμονται νόστιμοι καρποί κι όλη η φύση οργιάζει στα καταπράσινα λιβάδια.
Το έθιμο της Πρωτομαγιάς(click it) να στολίζουμε τις πόρτες των σπιτιών με στεφάνια λουλουδιών(click it) έρχεται από τα πολύ παλιά χρόνια και τότε συμβόλιζε την υποδοχή της δύναμης της φύσης στο σπιτικό. Στα μέρη της Μικράς Ασίας σε κάθε στεφάνι έβαζαν, εκτός από λουλούδια, ένα σκόρδο για τη βασκανία, ένα αγκάθι για τον εχθρό κι ένα στάχυ για την καλή σοδειά.

ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ
ΕΝΑ ΜΑΗ ΓΕΜΑΤΟ ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ(click it)
ΕΝΑ ΜΑΗ ΓΕΜΑΤΟ ΑΓΑΠΗ

ΕΝΑ ΜΑΗ ΓΕΜΑΤΟ TΡΑΓΟΥΔΙΑ

ΕΝΑ ΜΑΗ ΓΕΜΑΤΟ ΜΥΡΩΔΙΕΣ!

*************************************

Πάσχα των Ελλήνων... Πάσχα!

Χορέψετε, χορέψετε!

Μια ευχή για όσους αγαπάω!
Όσες κροτίδες πέσουνε
του Πάσχα την ημέρα,
τόσες χαρές σας εύχομαι
να 'χετε κάθε μέρα.
Μια ευχή για όσους αγαπάω... & δε βλέπω!
Πέμπω τη σκέψη να σας βρει,
μαζί σας να τσουγκρίσει,
«Χριστός Ανέστη!» να σας πει
κι οπίσω να γυρίσει.
Μια ευχή για όσους βλέπω...

με «το τρίτο μου μάτι»!
Τη μέρα της Ανάστασης
δε θα βρεθώ μαζί σας!
Ας γίνει η σκέψη μου φωτιά
ν’ ανάψει το κερί σας.
• ADAEUS
• ARTANIS
• AURORA
• BUTTERFLY
• ISLAND
• JORJE
• LUTHIEN
• MARIEL
• RITSMAS
• ROADARTIST
• SILIA
• SOFIA
• SOTIRIS K.
• ΑΓΓΕΛΟΣ ΕΞΑΓΓΕΛΟΣ
• ΑΓΡΥΠΝΟΣ(side21)
• ΖΑΦΟΡΑ
• Η ΤΑΞΙΤΖΟΥ
• ΚΟΙΤΑ ΝΑ ΔΕΙΣ...(maika)
• ΚΟΥΚΟΣ
• ΛΑΜΠΟΡΓΚΙΝΙ (akrat)
• ΛΥΔΙΑ
• ΜΑΡΙΟΝΕΤΑ
• ΜΕ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΑΓΚΑΛΙΑ
• ΜΙΚΡΟ ΚΡΥΣΤΑΛΛΙΝΟ ΠΟΤΗΡΙ
• ΝΑΤΑΣΣΑΚΙ
• ΝΕΡΑΪΔΑ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ
• Ο ΑΛΛΟΣ
• ΟΛΥΓΙΡΤΟΣ
• ΣΠΙΘΑΣ
• ΣΥΝΑΙΣΘHΣΕΙΣ
• ΣΥΝΗΘΗΣ ΥΠΟΠΤΗ
• ΦΥΡΔΗΝ-ΜIΓΔΗΝ
• ΦΩΤΕΙΝΗ

Μια ευχή για όσους γιορτάζουν!
Το Θείο φως τσ' Ανάστασης,
να λάμψει στη ζωή σας!
Κι όλου του κόσμου οι χαρές,
να’ ναι πάντα μαζί σας!
Μια ευχή για όλο τον κόσμο!
Να φέρει η Ανάσταση
στον κόσμο τη γαλήνη
κι όλοι οι άνθρωποι στη γη,
να ζούμε με Ειρήνη!

Χρόνια Πολλά σε όλους, με υγεία!

«Χριστέ μου τα πάθη σου...!»

Η Μεγάλη Εβδομάδα!
(click it)

Μεγάλη Δευτέρα
(click it)




Μεγάλη Τρίτη
(click it)




Μεγάλη Τετάρτη
(click it)




Μεγάλη Πέμπτη
(click it)




Μεγάλη Παρασκευή
(click it)




Μεγάλο Σάββατο
(click it)

Ες αύριον, (click it)

τα σπουδαία!(click it)

Τα «πάθη» μου...!

Η ερχόμενη εβδομάδα, είναι εβδομάδα των παθών
και των... «παθών»!

Διότι λίγο τα παιδιά...

λίγο τα βαφτιστήρια...,

ένα κάτι τις όλοι θα το πάθουμε...!

Εγώ έπαθα το πρώτο κάτι τις μου τη Δευτέρα!
Είμαι και βιαστική...

Τι χρώματα ήταν αυτά?
Τι καπέλα!!!(click it)

Σας έχω πει ότι έχω ένα ράφι γεμάτο με καπέλα?
Όλα τα χρώματα, όλα τα σχέδια...!
Κι ακόμα αγοράζω! Αμ τα παπούτσια...?(click it) Οι τσάντες...? (click it)
Εκεί να δείτε «πάθος»!!!Mε τα συγκεκριμένα δεν ξετρελάθηκα πάντως...!
Γι αυτό και δεν μπήκα καν στο κατάστημα... (από τα λίγα που δεν μπήκα!)
Στο επόμενο όμως μπήκα... Και στο μεθεπόμενο...Και σε μερικά ακόμα...Μέχρι που δεν άντεξα κι άρχισα να φωνάζω:
ΚΑΦΕ, ΚΑΦΕ, ΚΑΦΕ...(click it)

Τί τραβάμε οι γυναίκες(click it)...!
Κι η εβδομάδα μόλις άρχισε...

Τι αγόρασα για μένα σας έδειξα?

Να περνάτε όλοι πολύ καλά!!!

Με λίγα λόγια...

artanis, νεράιδα της βροχής, island, φωτεινή, adaeus (click it)