Πενία τέχνας κατεργάζεται...

Αφού σας «εγκατέλειψα»
για μια, σχεδόν, χρονιά
στον «τόπο του εγκλήματος»
γυρνώ σαν το φονιά!

Λόγοι πολλοί, δυσάρεστοι
με κράτησαν μακριά σας
μα δεν θ’ απασχολήσω σήμερα
με δυσάρεστα τα μάτια & τ’ αυτιά σας!

Γιατί λόγους μου δώσατε
να ‘ρθω και ότι γίνει,
Κούκε, Σκρουτζάκο, Άγρυπνε,
Πεταλουδίτσα, Ειρήνη!

Ευχαριστώ κι ομολογώ
ότι κι εσείς μου λείψατε...
κι οι μπλογκογειτονιές κι εκείνες
οι μεγάλες γλαρένιες αγκαλιές!

Κι ετούτο μόνο θα σας πω:
«Χαίρομαι που γυρίζω
με αστειολογήματα πάλι να σας ζαλίζω»!

Αυτό κι αν είναι ΑΠΕΙΛΗ!
Το άκουσες Σοφάκι;
Με άσχημες διαθέσεις
γυρνά το τερατάκι!

Τελειώνω με τον πρόλογο ποιητική αδεία
να πούμε και καμιά καθημερνή “αηδία”!

****

Στα πρόθυρα βρισκόμαστε του μήνα Ιουλίου,
περί ου νέα “ευχάριστα” εδώ σας παραθέτω,
εκ του φατσο-βιβλίου:

Sotiris Kanellopoulos
Αυτή τη χρονιά, ο Ιούλιος έχει 5 Παρασκευές, 5 Σάββατα και 5 Κυριακές! Αυτό συμβαίνει μία φορά στα 823 χρόνια. Το αποκαλούν ''Σάκοι με λεφτά''!
Έτσι λοιπόν, κάν' το αντιγραφή-επικόλληση στην κατάστασή σου και θα σου έρθουν λεφτά μέσα σε 4 μέρες!!!
Βασίζεται στην Κινέζικη Φιλοσοφία του Feng Shui. Αυτοί που θα το διαβάσουν και θα το αγνοήσουν θα μείνουν χωρίς λεφτά!!! Γι' αυτό ας το δοκιμάσουμε όλοι!

Κι εγώ που τον Σωτήρη τα μάλα εκτιμώ,
μόλις το είδα, διόλου δεν έχασα καιρό,
έκανα copy – paste(!!!)...

Μαριάνθη Αλέξη
Αυτή τη χρονιά, ο Ιούλιος έχει 5 Παρασκευές, 5 Σάββατα και 5 Κυριακές! Αυτό συμβαίνει μία φορά στα 823 χρόνια. Το αποκαλούν ''Σάκοι με λεφτά''! Έτσι λοιπόν, κάν' το αντιγραφή-επικόλληση στην κατάστασή σου και θα σου έρθουν λεφτά μέσα σε 4 μέρες!!!
Βασίζεται στην Κινέζικη Φιλοσοφία του Feng Shui. Αυτοί που θα το διαβάσουν και θα το αγνοήσουν θα μείνουν χωρίς λεφτά!!!

...κι άρχισα με τη σκέψη μου να κατασπαταλώ
του χρήματος, που έρχεται, το μέγα πακτωλό:

Και τώρα η σειρά σας!
Θα έρθω να ελέγξω αν το ‘χετε “κρεμάσει”,
γιατί όποιος δεν το κάνει, χάνει κάθε δικαίωμα
για τούτη την κυβέρνηση τη γνώμη του να εκφράσει!

ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ λέμε και να η ευκαιρία
να βάλουμε όλοι ρεφενέ
για να ξαναγεμίσουμε τα άδεια μας ταμεία!

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ

&

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
στους/ις εορτάζοντες/ουσες!!

Υ.Γ.1: Ευχαριστώ πολύ τον Σωτήρη που μου ενέπνευσε την παρούσα ανάρτηση και μου επέτρεψε να χρησιμοποιήσω τη φωτογραφία του προφίλ του, για την παρουσίασή της.

Υ. Γ.2: …δεν πρέπει να ξεχνιόμαστε: «Πάντα κάνουμε click στα υπογραμμισμένα, γιατί υπάρχουν link».

Δια... λέξεις!

Εφεύρεση του αμερικανού αρχιτέκτονα Άλφρεντ Μόσερ Μπατς, το Σκραμπλ είναι ένα από τα δημοφιλέστερα παιχνίδια στον κόσμο και η ιστορία του ξεκινά πριν από πολλές δεκαετίες. Ο Άλφρεντ Μπατς, που αγαπούσε πολύ τα επιτραπέζια παιχνίδια, παρατήρησε ότι τα παιχνίδια δεξιοτήτων, όπως το σκάκι, ήταν αρκετά απαιτητικά για το μέσο παίκτη. Έτσι σκέφτηκε να δημιουργήσει ένα νέο παιχνίδι. Ένα παιχνίδι βασισμένο τόσο στις γνώσεις όσο και στην τύχη. Η κεντρική ιδέα του παιχνιδιού, που το ονόμασε αρχικά «Λέξικο», γεννήθηκε τέλη του 1931. Επρόκειτο για μια συλλογή γραμμάτων με τα οποία ο παίκτης έπρεπε να σχηματίσει λέξεις. Την αξία κάθε γράμματος έδωσε με βάση τη συχνότητα που αυτό εμφανίζονταν στο πρωτοσέλιδο των New York Times.
Το 1933, o Μπατς έκανε αίτηση για να κατοχυρώσει την εφεύρεσή του αλλά η αίτηση απορρίφθηκε ενώ και οι μεγάλοι κατασκευαστές παιχνιδιών, της εποχής, αρνήθηκαν να υλοποιήσουν την ιδέα του. Ο Μπατς αποφάσισε να κατασκευάσει μόνος του το παιχνίδι και μέχρι το 1938 είχε φτιάξει διακόσια, περίπου, αντίγραφα τα οποία διέθεσε σε φίλους και συγγενείς. Εκείνη τη χρονιά σκέφτηκε να προσθέσει στο παιχνίδι έναν πίνακα όπου θα τοποθετούνταν τα γράμματα όπως στο σταυρόλεξο και μετονόμασε το «Λέξικο» σε «Criss-Crosswords». Ούτε παραλλαγμένο όμως το παιχνίδι είχε καλύτερη τύχη. Ως το 1948, το παιχνίδι παρέμενε στο συρτάρι του Μπατς οπότε τον πλησίασε ο Τζέιμς Μπρουνότ, ένας από τους πρώτους παίχτες του παιχνιδιού, που πίστευε στην εμπορική του αξία. Προχωρώντας σε κάποιες παρεμβάσεις όπως απλούστευση των κανόνων, ανασχεδιασμό του πίνακα και μετονομασία του παιχνιδιού, ο Μπρουνότ παίρνει δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για το Scrabble και αναλαμβάνει τη μαζική του παραγωγή, εκχωρώντας στον Μπατς ποσοστό επί των πωλήσεων.
Το πρώτο εργαστήριο στήθηκε στο σαλόνι του σπιτιού του Μπρουνότ, στο Νιούταουν του Κονέκτικατ. Τα επιμέρους κομμάτια προμηθεύονταν από διάφορους κατασκευαστές. Στην αρχή και τυπώνοντας ένα - ένα τα γράμματα στα ξύλινα τετράγωνα, η παραγωγή έφτανε τα 18 παιχνίδια ημερησίως. Το 1949 πουλήθηκαν 2.251 παιχνίδια με συνολική ζημία 450 δολαρίων. Η ζημιά συνεχίστηκε και τα επόμενα χρόνια με αποτέλεσμα το 1952 να αποφασίσουν να εγκαταλείψουν την προσπάθεια. Εκείνη τη χρονιά, ο Τζακ Στράους, πρόεδρος του «Macy», ενός από τα μεγαλύτερα πολυκαταστήματα στον κόσμο, που είχε γνωρίσει το Σκραμπλ κι ενθουσιάστηκε, αποφάσισε να το προωθήσει. Το Σκραμπλ, εκείνη τη χρονιά, άρχισε να πουλά 6.000 κομμάτια εβδομαδιαίως. Ο Μπρουνότ μη μπορώντας, πλέον, να ανταποκριθεί στη ζήτηση πούλησε τα δικαιώματα στην εταιρία «Selchow and Righter» η οποία είχε, παλαιότερα, απορρίψει το παιχνίδι. Το 1953, η τρέλα του Σκραμπλ «κυρίευσε» την Αυστραλία όπου καθιερώθηκε από την «J.W. Spear & Sons». Το 1968, η αυστραλιανή εταιρία αγόρασε τα δικαιώματα για όλο τον κόσμο ενώ από το 1994 βρίσκονται στην κατοχή της «Mattel Inc.».
Το πρώτο Πρωτάθλημα Σκραμπλ διοργανώθηκε το 1991 στο Λονδίνο. Ο Τζέιμς Μπρουνότ, που είχε πεθάνει τον Οκτώβριο του 1984, δεν μπόρεσε να πάρει αυτή την ικανοποίηση. Ο Άλφρεντ Μπατς όμως, που έφυγε από τη ζωή τον Απρίλιο του 1993, απολάμβανε ως τα βαθιά γεράματά του το παιχνίδι που ο ίδιος είχε εφεύρει.

ΠΗΓΗ: www.sansimera.gr

Σερεντίπιτυ!

«Πολλές φορές σου μίλησα
με χρώματα στο στόμα
στο είπα, όσα έμαθα
τα έμαθα με το σώμα!» (click it)
*Οδυσσέας Ιωάννου*

Στα είπα όλα...!? (CLICK IT)

Αξίζει να το δεις...

*****

NxHy

Το ακρωνύμιο HxNy καθιερώθηκε, από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (Π.Ο.Υ.), προκειμένου να χαρακτηριστούν αλλά και να διαφοροποιηθούν, μεταξύ τους, τα στελέχη του ιού της γρίπης.(click it) Τα γράμματα H & N δηλώνουν δύο γλυκοπρωτεΐνες που βρίσκονται στην επιφάνεια του ιού. Πιο συγκεκριμένα το H δηλώνει την αιμαγλουτινίνη (Hemagglutinin) και το N τη νευραμινιδάση (Neuraminidase). Οι αριθμοί x & y δηλώνουν τον (υπο-)τύπο των πρωτεϊνών αυτών. Η γρίπη H3N2, παραδείγματος χάριν, είναι το στέλεχος του ιού της γρίπης τύπου Α που έχει στην επιφάνειά του, την αιμαγλουτινίνη τύπου 3 και την νευραμινιδάση τύπου 2.
Μέχρι στιγμής, και για τον ιό της γρίπης τύπου Α, έχουν εντοπιστεί και μελετηθεί 15 διαφορετικοί (υπο-)τύποι αιμαγλουτινίνης (H1-H15) και 9 διαφορετικοί (υπο-)τύποι νευραμινιδάσης (N1-N9). Από αυτούς, οι τύποι H1-H3 και N1-N2 συναντώνται συχνότερα στα στελέχη του ιού τα οποία προσβάλουν τον άνθρωπο.*

ΤΕΡΑΣ:
ΑΑΨOΥOΥ...(click it)

ΠΕΝΤΑΜΟΡΦΟΣ:
γείτσες!(click it)

ΤΕΡΑΣ:
‘ΣΤΩ!!!

*ΠΗΓΕΣ:
1. http://el.wikipedia.org
2. http://www.gr.european-lung-foundation.org

Όταν η λήγουσα είναι μακρά...

Ο μεγάλος φιλόσοφος και ιδρυτής της επιστημονικής λεξικογραφίας, Αριστοφάνης ο Βυζάντιος (257–180 π.Χ.), επινόησε τους τόνους [οξεία (΄), βαρεία (`) & περισπωμένη (~)] και τα πνεύματα [δασεία (‛) & ψιλή (’)] προκειμένου να βοηθηθούν οι ξένοι μελετητές, της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, στη σωστή ανάγνωση και προφορά της, καθώς η αρχαία ελληνική γλώσσα ήταν μουσική και τονική.
Οι βυζαντινοί μελετητές, όταν γενικεύτηκε η χρήση της μικρογράμματης γραφής (περ. 800–850 μ.Χ.), έκριναν σκόπιμο να χρησιμοποιήσουν το τονικό αυτό σύστημα, παρά το γεγονός ότι δεν είχε πρακτική σημασία, για τα βυζαντινά και νέα ελληνικά.
Έτσι κληρονόμησαν οι Νεοέλληνες το πολυτονικό σύστημα τη χρήση του οποίου, για αιώνες, θεωρούσαν επιβεβλημένη.
Το αίτημα, για απλοποίηση του τονικού συστήματος, εντοπίζεται ήδη από το 18ο και το 19ο αι., καθώς οι τόνοι και τα πνεύματα προκαλούσαν, συχνά, την έντονη αντιπαράθεση μεταξύ των οπαδών της δημοτικής και της καθαρεύουσας.
Πρωτοπόρος, της κατάργησής τους, ήταν ο Νικόλαος Φαρδύς ο οποίος, το 1884, σε κείμενό του επιχειρεί να απαλλάξει την καθαρεύουσα από τους τόνους και τα πνεύματα. Σε ανάλογες κινήσεις προβαίνουν ο Ισίδωρος Σκυλίτσης, ο Αλέξανδρος Πάλλης και πολλοί άλλοι γλωσσολόγοι και λογοτέχνες της εποχής, όπως ο Γεώργιος Χατζιδάκις που, αν και ένθερμος αντίπαλος του δημοτικισμού, προτείνει το 1911 την απλοποίηση του τονισμού στα σχολεία λόγω των προβλημάτων που διαπίστωσε ότι αντιμετώπιζαν οι μικροί μαθητές. Θερμός υποστηρικτής, της απλοποίησης του τονικού συστήματος, ήταν και ο Μανόλης Τριανταφυλλίδης ο οποίος, το 1913, πρότεινε ένα ριζοσπαστικό τονικό σύστημα που ο ίδιος, όμως, δεν επιχείρησε ποτέ να χρησιμοποιήσει στα κείμενα του.

Το θέμα, εκτός από τους ανθρώπους του πνεύματος, απασχόλησε έντονα και την Πολιτεία.
Το 1931 ο υπουργός Παιδείας Γεώργιος Παπανδρέου, απευθυνόμενος στις Φιλοσοφικές Σχολές Αθήνας και Θεσσαλονίκης και στην Ακαδημία Αθηνών, ζήτησε προτάσεις για τη μεταρρύθμιση του τονικού συστήματος. Από τις προτάσεις που έγιναν, όμως, καμιά δεν υπερίσχυσε, ώστε να κατατεθεί στο Υπουργείο Παιδείας και να αποτελέσει αφετηρία για μεταρρύθμιση.
«Το 1938 επί δικτατορίας Ιωάννη Μεταξά, ο ίδιος ο δικτάτορας συγκρότησε μια επιτροπή, με επικεφαλής τον γλωσσολόγο Μανόλη Τριανταφυλλίδη, με σκοπό να συντάξει τη γραμματική της δημοτικής. Ο Μεταξάς, όμως, απέρριψε την πρόταση, για την απλοποίηση του τονικού συστήματος, με το αιτιολογικό ότι οι θέσεις των μελών της επιτροπής έρχονταν σε αντίθεση με τις θέσεις του Εκπαιδευτικού Συμβουλίου.»
Το χειμώνα του 1941-1942, εν μέσω γερμανικής κατοχής, κάποιοι από τους παλιούς καθηγητές της Φιλοσοφικής Σχολής του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, έστειλαν στο Πειθαρχικό το νέο και προοδευτικό συνάδελφό τους Ιωάννη Θ. Κριαρίδη, επειδή έγραψε το βιβλίο του Ελληνική Κλασσική Παιδεία (εκδ. Νοέμβριος 1939) στη δημοτική και σε μονοτονικό σύστημα. «“Η Δίκη των τόνων”, που έγινε στο όνομα της “γλωσσικής ενότητας της ελληνικής φυλής”, ξεκίνησε τον Νοέμβρη του 1941 και ολοκληρώθηκε τον Αύγουστο του 1942, με την απόφαση του Πειθαρχικού Συμβουλίου της Φιλοσοφικής Σχολής για δίμηνη παύση του Ι. Κριαρίδη.» Ο Μανόλης Τριανταφυλλίδης χαρακτήρισε την ενέργεια αυτή «πατριωτισμό της περισπωμένης».
Το 1976, επί πρωθυπουργίας Κωνσταντίνου Καραμανλή, η Πολιτεία προσπαθεί για τρίτη φορά να διευθετήσει το θέμα. «Ο τότε υπουργός Παιδείας Γεώργιος Ράλλης συγκρότησε μια επιτροπή στην οποία ανέθεσε την εξέταση της νέας γραμματικής. Η επιτροπή αυτή εξέτασε και το ζήτημα του τονισμού και, μετά από ομόφωνη απόφαση, εισηγήθηκε στην ηγεσία του υπουργείου την καθιέρωση του μονοτονικού συστήματος, αλλά η Πολιτεία δίστασε να προχωρήσει στην εφαρμογή της.»
Το 1981, όταν ήλθε στην εξουσία το ΠΑΣΟΚ, με την υπ’ αριθμό Φ 900.43/4/9/14145/2.12.1981 απόφαση, του τότε υπουργού Παιδείας Ελευθέριου Βερυβάκη, με θέμα: «Εισαγωγή του μονοτονικού στην Εκπαίδευση» συστήθηκε ειδική επιτροπή που ανέλαβε την επεξεργασία και υποβολή πρότασης, σχετικής με τον τρόπο τονισμού της ελληνικής γλώσσας. «Τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου, η επιτροπή υπέβαλε την πρόταση της στο Υπουργείο Παιδείας.»
Τη Δευτέρα 11 Ιανουαρίου 1982, κοντά στα μεσάνυχτα και μετά την ολοκλήρωση, από τη Βουλή των Ελλήνων, της συζήτησης σχετικά με την «Εγγραφή των Μαθητών στα Γενικά, Τεχνικά και Επαγγελματικά Λύκεια», ο υπουργός Παιδείας, εντελώς ξαφνικά, εισηγήθηκε προς ψήφιση την 2η τροπολογία του νομοσχεδίου η οποία αφορούσε στον τρόπο διεξαγωγής των εισαγωγικών εξετάσεων και προέβλεπε καθιέρωση μονοτονικού συστήματος. Η καθιέρωση του μονοτονικού συστήματος ψηφίστηκε γύρω στις 2 μετά τα μεσάνυχτα από τη συμπολίτευση και την ελάσσονα αντιπολίτευση. Η ΝΔ, με την αιτιολογία ότι ένα τόσο σημαντικό θέμα απαιτούσε περισσότερο χρόνο για συζήτηση, είχε αποχωρήσει από τη διαδικασία.
«Ωστόσο, ακόμα και στις μέρες μας, το θέμα επανέρχεται συχνά, στον συντηρητικό κυρίως Τύπο...»

και όχι μόνον! (CLICK IT)

ΠΗΓΗ: Ε.Ε.Δ.Ε., Το κόκκινο βιβλιαράκι του κειμενογράφου, Εκδ. ΠΕΔΙΟ, ΑΘΗΝΑ 2009.