Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κοινωνικά Δρώμενα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κοινωνικά Δρώμενα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη

Παμ’ πλατεία;;;

Ανάμεσα στην πλατεία Συντάγματος και την πλατεία Ομόνοιας, βρίσκεται η πλατεία Κλαυθμώνος. Μια από τις κεντρικές πλατείες της Αθήνας,(click it) ευρύχωρη και με μεγάλο αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον καθώς περιβάλλεται από εντυπωσιακά νεοκλασικά κτίρια όπως το κτίριο του Υπουργείου Εσωτερικών, το κτίριο του πρώην Υπουργείου Ναυτικών, το Μέγαρο Βούρου(click it) κ. α..

Την πλατεία Κλαυθμώνος διασχίζει μία από τις κεντρικότερες οδικές αρτηρίες της Αθήνας, η οδός Σταδίου (αρχικά ονομαζόταν οδός Φειδίου και αργότερα μετονομάστηκε σε οδό Ακακιών. Το σημερινό της όνομα –Σταδίου- οφείλει στο γεγονός ότι υπήρχε πρόβλεψη να φτάνει μέχρι το Παναθηναϊκό Στάδιο. Το σχέδιο όμως αυτό δεν υλοποιήθηκε ποτέ) και είναι ο πρώτος χώρος που δεντροφυτεύτηκε στην Αθήνα, από τον Βαυαρό γεωπόνο Smarat (απεσταλμένο του βασιλιά της Βαυαρίας Λουδοβίκου, πατέρα του Όθωνα, ο οποίος, εκτός από την πλατεία Κλαυθμώνος, δενδροφύτευσε επίσης τον Εθνικό Κήπο, τον κήπο στο Θησείο και τις λεωφόρους Αμαλίας, Πανεπιστημίου, Κηφισίας, Πατησίων, Λιοσίων κ.α.).

Η επίσημη ονομασία της πλατείας Κλαυθμώνος πέρασε πολλές περιπέτειες. Στο αρχικό σχέδιο της πόλης των Αθηνών (του von Klentze) αναφερόταν ως «Πλατεία Αισχύλου». Ονομάστηκε «Πλατεία Νομισματοκοπείου», από το κτίριο του Νομισματοκοπείου που βρισκόταν εκεί και στη συνέχεια και για πολλά χρόνια, ονομαζόταν «Πλατεία 25ης Μαρτίου». Κατόπιν μετονομάστηκε σε «Πλατεία Δημοκρατίας» και αργότερα πήρε και επίσημα πια το όνομα με το οποίο ήταν πάντοτε γνωστή, «Πλατεία Κλαυθμώνος». Το όνομα αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι, στην περίοδο πριν το 1909, οι δημόσιοι υπάλληλοι, που δεν ήταν μόνιμοι και απολύονταν σε κάθε αλλαγή κυβέρνησης, συγκεντρώνονταν συχνά στην πλατεία, μπροστά στο κτίριο του Υπουργείου Εσωτερικών και παρακαλούσαν με θρήνους (κλαυθμούς) να τους ξαναπροσλάβουν. Ανάδοχος της ονομασίας ήταν ο συγγραφέας και κατόπιν ακαδημαϊκός Δημ. Γρ. Καμπούρογλου, που πρώτος ονόμασε την πλατεία «Κλαυθμώνος» σε ένα χρονογράφημα του στην «Εστία» το 1878.

Τον Ιούνιο του 1989 και με αφορμή τα αποκαλυπτήρια του ιμπρεσιονιστικού μπρούτζινου αγάλματος, που συμβολίζει την «Εθνική Συμφιλίωση» (ένα ιδιαίτερα μεγάλο σε μέγεθος μνημείο, που φιλοτεχνήθηκε από τον ιμπρεσιονιστή γλύπτη Βασίλη Δωρόπουλο και απεικονίζει τρεις ανθρωπόμορφες φιγούρες να αγκαλιάζονται, σε ένδειξη συμφιλίωσης), μετονομάτηκε σε «Πλατεία Εθνικής Συμφιλίωσης».

Σήμερα η «Πλατεία Κλαυθμώνος» αναβιώνει. . .
(click it)



ΠΗΓΕΣ:
www.chgeorge.gr
www.datacomm.gr
www.istorikathemata.com

Eδώ (δεν) είναι Βαλκάνια...!

Πενία τέχνας κατεργάζεται...



Αφού σας «εγκατέλειψα»
για μια, σχεδόν, χρονιά
στον «τόπο του εγκλήματος»
γυρνώ σαν το φονιά!

Λόγοι πολλοί, δυσάρεστοι
με κράτησαν μακριά σας
μα δεν θ’ απασχολήσω σήμερα
με δυσάρεστα τα μάτια & τ’ αυτιά σας!

Γιατί λόγους μου δώσατε
να ‘ρθω και ότι γίνει,
Κούκε, Σκρουτζάκο, Άγρυπνε,
Πεταλουδίτσα, Ειρήνη!

Ευχαριστώ κι ομολογώ
ότι κι εσείς μου λείψατε...
κι οι μπλογκογειτονιές κι εκείνες
οι μεγάλες γλαρένιες αγκαλιές!

Κι ετούτο μόνο θα σας πω:
«Χαίρομαι που γυρίζω
με αστειολογήματα πάλι να σας ζαλίζω»!

Αυτό κι αν είναι ΑΠΕΙΛΗ!
Το άκουσες Σοφάκι;
Με άσχημες διαθέσεις
γυρνά το τερατάκι!

Τελειώνω με τον πρόλογο ποιητική αδεία
να πούμε και καμιά καθημερνή “αηδία”!

****

Στα πρόθυρα βρισκόμαστε του μήνα Ιουλίου,
περί ου νέα “ευχάριστα” εδώ σας παραθέτω,
εκ του φατσο-βιβλίου:


Sotiris Kanellopoulos
Αυτή τη χρονιά, ο Ιούλιος έχει 5 Παρασκευές, 5 Σάββατα και 5 Κυριακές! Αυτό συμβαίνει μία φορά στα 823 χρόνια. Το αποκαλούν ''Σάκοι με λεφτά''!
Έτσι λοιπόν, κάν' το αντιγραφή-επικόλληση στην κατάστασή σου και θα σου έρθουν λεφτά μέσα σε 4 μέρες!!!
Βασίζεται στην Κινέζικη Φιλοσοφία του Feng Shui. Αυτοί που θα το διαβάσουν και θα το αγνοήσουν θα μείνουν χωρίς λεφτά!!! Γι' αυτό ας το δοκιμάσουμε όλοι!


Κι εγώ που τον Σωτήρη τα μάλα εκτιμώ,
μόλις το είδα, διόλου δεν έχασα καιρό,
έκανα copy – paste(!!!)...



Μαριάνθη Αλέξη
Αυτή τη χρονιά, ο Ιούλιος έχει 5 Παρασκευές, 5 Σάββατα και 5 Κυριακές! Αυτό συμβαίνει μία φορά στα 823 χρόνια. Το αποκαλούν ''Σάκοι με λεφτά''! Έτσι λοιπόν, κάν' το αντιγραφή-επικόλληση στην κατάστασή σου και θα σου έρθουν λεφτά μέσα σε 4 μέρες!!!
Βασίζεται στην Κινέζικη Φιλοσοφία του Feng Shui. Αυτοί που θα το διαβάσουν και θα το αγνοήσουν θα μείνουν χωρίς λεφτά!!!


...κι άρχισα με τη σκέψη μου να κατασπαταλώ
του χρήματος, που έρχεται, το μέγα πακτωλό:

Και τώρα η σειρά σας!
Θα έρθω να ελέγξω αν το ‘χετε “κρεμάσει”,
γιατί όποιος δεν το κάνει, χάνει κάθε δικαίωμα
για τούτη την κυβέρνηση τη γνώμη του να εκφράσει!

ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ λέμε και να η ευκαιρία
να βάλουμε όλοι ρεφενέ
για να ξαναγεμίσουμε τα άδεια μας ταμεία!

ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ

&

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ
στους/ις εορτάζοντες/ουσες!!




Υ.Γ.1: Ευχαριστώ πολύ τον Σωτήρη που μου ενέπνευσε την παρούσα ανάρτηση και μου επέτρεψε να χρησιμοποιήσω τη φωτογραφία του προφίλ του, για την παρουσίασή της.

Υ. Γ.2: …δεν πρέπει να ξεχνιόμαστε: «Πάντα κάνουμε click στα υπογραμμισμένα, γιατί υπάρχουν link».

Σάββατο

Ψήφος γένους θηλυκού...


Στα 1887 - 1888 ακούγεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα το σύνθημα: "Ψήφος στη Γυναίκα". Αυτό το, αρκετά θαρραλέο για την εποχή του, σύνθημα αποδίδεται στο έντυπο η "Εφημερίδα των Κυρίων", του "Συλλόγου Κυριών". Αρκετά χρόνια αργότερα και συγκεκριμένα στις 28 Μαρτίου του 1921, ο πρωθυπουργός Δημήτριος Γούναρης, παρευρισκόμενος στο συνέδριο του Λυκείου Ελληνίδων που έγινε στις 28 του Μάρτη του 1921, υπόσχεται ψήφο στις γυναίκες και υποβάλλει αμέσως ανάλογη πρόταση στην Γ΄ Εθνοσυνέλευση. Η πρόταση όμως αυτή, όχι μόνο δεν συγκεντρώνει την απαιτούμενη πλειοψηφία της Βουλής αλλά, προκαλεί βίαιες συζητήσεις καθώς οι αντιρρήσεις των ανδρών εκπροσώπων είναι ακόμα πολύ ισχυρές.

Το 1924, η πρώτη Δημοκρατική Κυβέρνηση της Ελλάδας εισηγείται στην Εθνοσυνέλευση αλλαγή της Νομοθεσίας περί Δήμων και Κοινοτήτων αλλά η Εθνοσυνέλευση αναγκάζει την Κυβέρνηση να αποσύρει την πρότασή της. Η συζήτηση επαναλαμβάνεται αργότερα και αποφασίζεται να δοθεί, μετά από πέντε έτη, δικαίωμα ψήφου στις γυναίκες για τις δημοτικές εκλογές και με την προϋπόθεση ότι δεν θα μπορούν να εκλέγονται παρά μόνο να εκλέγουν εφόσον έχουν συμπληρώσει το τριακοστό έτος της ηλικίας τους και γνωρίζουν γραφή και ανάγνωση. Μετά την τροποποίηση της νομοθεσίας, περί δήμων και κοινοτήτων, οι γυναίκες καλούνται να ψηφίσουν στις Δημοτικές εκλογές της 11ης Φεβρουαρίου του 1934. Οι εκλογές αυτές είναι οι πρώτες στην ιστορία της Ελλάδας που οι γυναίκες, έστω και υπό όρους, έχουν δικαίωμα ψήφου. Στους πρώτους εκλογικούς καταλόγους, με πολλές δυσκολίες λόγω των κοινωνικών αντιλήψεων, είχαν εγγραφεί 14.000 γυναίκες και στις εκλογές του Φεβρουαρίου ψήφισαν 12.000 περίπου εκ των οποίων οι 2.336 στην Αθήνα σε 6 εκλογικά τμήματα και περί τις 9.500 στην επαρχία.

Το 1945, το ανώτερο όργανο της πρώτης λαϊκής εξουσίας στην Ελλάδα (ΠΕΕΑ) αναγνωρίζει τυπικά και ουσιαστικά την ισότητα της γυναίκας. Το ψήφισμα του Εθνικού Συμβουλίου των Κορυσχάδων λέει ρητά: «Όλοι οι Έλληνες άνδρες και γυναίκες έχουν τα ίδια πολιτικά και αστικά δικαιώματα». Το ψήφισμα του Εθνικού Συμβουλίου, που έχει χαρακτήρα προσωρινού συνταγματικού χάρτη, αναγνωρίζει για πρώτη φορά τα ίσα πολιτικά δικαιώματα των δύο φύλων. Οι γυναίκες ψηφίζουν ισότιμα και εκλέγονται στο Εθνικό Συμβούλιο. Ενώ το 1952 με το νόμο 2159, κατοχυρώνεται το δικαίωμα της γυναίκας όχι μόνο να εκλέγει αλλά και να εκλέγεται στις Δημοτικές και Βουλευτικές εκλογές. Ωστόσο λίγες γυναίκες ψηφίζουν τον Νοέμβρη της ίδιας χρονιάς που γίνονται εκλογές επειδή δεν έχουν ενημερωθεί οι εκλογικοί κατάλογοι.



ΣΗΜ.: Τα παραπάνω στοιχεία ανακάλυψα εδώ!!

Y.Γ.: Επειδή... «άρχισαν τα όργανα», εύχομαι: καλό βόλι κορίτσια!

Δευτέρα

λα, λα,...

«Ένας μικρός Σεπτέμβρης βάζει τα κλάμματα
που στο σχολειό τον πάνε να μάθει γράμματα.
Θέλει να παίξει ακόμα με τ'άστρα τ' ουρανού
πριν έρθουν πρωτοβρόχια και συννεφιές στο νου...»



...λόλα!
(click it)

Πέμπτη

Τραγούδι λέω δυνατά... (UPDATE)

****03/04/2010****

Προς όλους τους πεντάμορφους
στέλνω μία ευχή!

«Ανάσταση να νοιώσετε
βαθιά μεσ' στην ψυχή!»


**************



...ν' ακούσουν όλα τα παιδιά,
ν' ακούσει η πολιτεία
κι απ' το τραγούδι μου αυτό,
παλιάτσοι άλλοι εκατό
να βγουν στην κοινωνία!

Κι έτσι όλοι μαζί κι αντάμα
να τραγουδάμε τα δίκια της ζωής,
να τραγουδάς κι εσύ απ' την πλατεία
να μάθεις φίλε μου σωστά να ζεις!


Κυριακή

Δια... την ἱστορίαν!

Έβγαλε βρώμα η ιστορία ότι ξοφλήσαμε
είμαστε λέει το παρατράγουδο στα ωραία άσματα
και επιτέλους σκασμός οι ρήτορες πολύ μιλήσαμε
στο εξής θα παίζουμε σ' αυτόν το θίασο μόνο ως φαντάσματα.

Κάτω οι σημαίες στις λεωφόρους που παρελάσαμε
άλλαξαν λέει τ' ανεμολόγια και οι ορίζοντες,
μας κάνουν χάρη που μας ανέχονται και που γελάσαμε
τώρα δημόσια θα ‘χουν μικρόφωνο μόνο οι γνωρίζοντες.

Βγήκαν δελτία και επισήμως ανακοινώθηκε
είμαστε λάθος μες το κεφάλαιο του λάθος λήμματος,
ο σάπιος κόσμος εκεί που σάπιζε ξανατονώθηκε
κι οι εξεγέρσεις μας είναι εν γένει εκτός του κλίματος.

Δήλωσε η τσούλα η ιστορία ότι γεράσαμε
τις εμμονές μας περισυλλέγουνε τα σκουπιδιάρικα,
όνειρα ξένα ράκη αλλότρια ζητωκραυγάσαμε
και τώρα εισπράττουμε απ' την εξέδρα μας βροχή δεκάρικα.

Ξέσκισε η πόρνη η ιστορία αρχαία οράματα
τώρα για σέρβις μας ξαποστέλνει και για χαμόμηλο,
την παρθενιά της επανορθώσαμε σφιχτά με ράμματα
την κουβαλήσαμε και μας κουβάλησε στον ανεμόμυλο.

Σάββατο

Οὗτοι εἰσιν οἱ υἱοί μου οἱ ἀγαπητοί...:

1. o Θεοφάνης
που, πριν τελειώσει το Εννιά,

εγίνηκε... νονός!

***
2. o Ιωάννης
που, να φωτογραφίζεται, αρνείται

...προφανώς!

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
Στα δυο μου παλληκάρια
το ποστ αφιερώνω διότι,
αυτές τις μέρες,
έχουν τιμητική.

Μα και για την...
Kυριακή,
επίσης, καμαρώνω που
πρώτη εγεννήθηκε
κι είναι καλό παιδί...!

Κυριακή

scripta manent...

Καλήν ημέραν άρχοντες
κι αν (δεν) είναι ορισμός σας,
αξία αντικειμενική
παίρνει το σπιτικό σας!

Χριστός γεννάται σήμερον
εν Βηθλεέμ τη πόλει,
μα πώς να το γιορτάσουμε
με άδειο πορτοφόλι!

Εν τω σπηλαίω τίκτεται,
εν φάτνη των αλόγων.
O Βασιλεύς των Ουρανών,
στη γη των παραλόγων!

Πλήθος αγγέλων ψάλλουσι
το «Δόξα εν Υψίστοις»,
πλήθος και τα προβλήματα
και άντε συ να ζήσεις!

Εκ της Περσίας έρχονται
τρεις μάγοι με τα δώρα,
αλλά δεν σώζει τίποτα
αυτήν εδώ τη χώρα!


...verba volant!

myspace backgrounds images



ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
Τα... «κάλαντα» τα έγραψα το ’93
για μία σχετική εκπομπή του 9,23!

Βρέθηκαν στα κιτάπια μου και, λόγω της ημέρας,
σκέφτηκα να τα «ψάλλω» και από 'δω το τέρας!

Διότι όπως διαπίστωσα, αν και περάσαν χρόνια,
δεν έχει ξεθυμάνει καθόλου η... «κολόνια»!

Αφού κι εσείς τα ψάλλετε λοιπόν,
κάνετε CLICK στις λέξεις τις μεγάλες.
Έχω κρυμμένα LINK!

Πέμπτη

Στο παρά... τρία!

Aνοίξτε τον player & κατόπιν
προχωρήστε στην ανάγνωση
των στίχων... μαλακά!


Θα πω ένα τραγούδι στο πιάνο
γι' αυτά που κανείς δεν τολμά
κι αν πω κατιτί παραπάνω
να μου φωνάξετε
μαλακά, πιο μαλακά
πες τα τουλάχιστον πιο μαλακά!


Ο πολιτικός στο μπαλκόνι
μιλάει και λέει πολλά
κι ο κόσμος που ακούει πελαγώνει
και λέει από μέσα του
μαλακά, πιο μαλακά
βγάλε το λόγο σου πιο μαλακά!


Μας είπανε ότι τα ράντζα
θα φύγουν απ' τις κλινικές
και θα 'χουν κρεβάτια καβάντζα
για να ξαπλώνουμε
μαλακά, πιο μαλακά
να μας ξαπλώνουνε πιο μαλακά!


Τα μέτρα περί δακτυλίου
τα βάλανε προσωρινά,
σου το 'παν την πρώτη Απριλίου
για να σε πιάσουνε
μαλακά, πιο μαλακά
για να σε πιάσουνε πιο μαλακά!


Μην τρέμεις για την εφορία
γιατί μόνο αυτή σ' αγαπά,
δωσ’ της λοιπόν τα στοιχεία
να σε γραπώσουνε
μαλακά, πιο μαλακά
καν' τις δηλώσεις σου πιο μαλακά!


Με λόγια και λόγια και λόγια
σε φέρανε τούμπα ξανά
κι ενώ σου την κάναν λαμόγια
πάλι τους πίστεψες
μαλακά, πιο μαλακά
πάλι τους πίστεψες πιο μαλακά!


Μου λες να σε ξαναψηφίσω
γιατί μου 'χεις φτιάξει πολλά,
την ψήφο μου για να τιμήσω
ειν' απαραίτητο μαλακά, πιο μαλακά

να σου τη ρίξω κι εγώ
ΜΑΛΑΚΑ! (DON'T click it)

**************

Πετάει, πετάει...
(η Ν)τώρα!
(CLICK IT)

**************

Εύχομαι σ' εσάς έναν

Καλό Μήνα (DON'T click it)

& στους/τις φοιτητές/τριες του

Ε. Α. Π.
(CLICK IT)

ανά την επικράτεια...

Καλή Χρονιά! (CLICK IT)

Παρασκευή

ΝΑ ΔΕΙ ΚΑΝΕΙΘ...

www.fotosearch.gr


«Η ζωή χωρίζεται σε τρεις φάσεις:
επανάσταση, περισυλλογή, τηλεόραση.
Ξεκινάς να αλλάξεις τον κόσμο
& καταλήγεις να... αλλάζεις κανάλια
(click it)
"AΡΚΑΣ"


...Ή ΝΑ ΜΗ ΔΕΙ? (click it)

Κυριακή

«Ο Χριστός (δεν) ξανασταυρώνεται...»



Βάζω λίγο σκοτάδι και λιγάκι βροχή για να σου φτιάξω μια παράξενη αρχή και να σε ξεμακρύνω λίγο από τη σκέψη σου που έτσι κι αλλιώς ξεσυνερίζεται το κέφι σου. Σε πάω σε δρόμο μικρό, σε σοκάκι παλιό, σ' ένα αιώνια ποτισμένο απ' το κρασί καπηλειό. Μέρος κακόφημο, ακόμα και για το στοχασμό μου που ούτε κι ο φόβος δε με φέρνει στ’ όνειρό μου. Εδώ λοιπόν, θα μοιραστώ μια ιστορία μαζί σου που 'ναι σα να συνέβη χθες και ορκίσου αν σε πειράξει τόσο που ντραπείς, πουθενά να μη την πεις.

– Καλώς ήρθες ξένε στον τόπο μου
άραξε δίπλα να σου βάλω ένα κρασί να πιείς,
συγχώρεσέ με λιγάκι για τον τρόπο μου
μα με βρήκες στην αγκαλιά της ντροπής.
Ξέμεινα μόνος μου, πάρε και κάτσε όπου θες
κουρασμένο σε βλέπω πρέπει καιρό να γυρίζεις,
όμως μέσα στη ζαλάδα μου και πίσω απ' τις σκιές
σα να μου φαίνεται πως κάτι μου θυμίζεις.

– Γεια σου και σένα, έλειπα χρόνια ήμουνα κάπου μακριά
με φέραν πίσω δυνατές φωνές
και κάποιες τύψεις που μου είπαν πως εδώ κοντά
έχω γεννηθεί κι έχω πεθάνει δυο χιλιάδες φορές.

– Ω, να τα μας, καλά είπα όταν σε είδα
πώς σίγουρα παράξενα θα πρέπει να μιλάς,
από άλλο κόσμο έχεις απάνω σου σφραγίδα
αυτά τα αγκάθια στο κεφάλι και τα ρούχα που φοράς.

– Κάποτε κάποιοι μου το φόρεσαν για στέμμα
και με χλευάζανε μεγάλο βασιλιά,
ακόμα τρέχει από τότε φρέσκο αίμα
σ' αυτά που ανέβηκαν του χρόνου τα σκαλιά.
Γι αυτό με βλέπεις μέσα στις σκιές
σαν να φοβάμαι και να θέλω να γλιτώσω,
μια προσευχή σ' ένα περβόλι με ελιές
δε με αφήσανε ποτέ να την τελειώσω.

– Κι όμως μυρίζεις ουρανό και χώματα
κι αυτή την όμορφη δροσιά της σιωπής.

– Είναι που μ' έφεραν εδώ αλλόκοτα μαλώματα
άκου, λοιπόν, τι θα τους πεις:
Αφού φωνάζουν όλοι αυτοί
κι αφού σκοτώνουν στ’ όνομα μου,
πες αναβάλλεται η γιορτή
πάω να ξαπλώσω στα καρφιά μου.
Πες τους ο χρόνος πώς τρελάθηκε
δεν κάνει στάση Γολγοθά
πες ο παράξενος πώς χάθηκε
κι έφυγε οριστικά.

– Μπερδεμένα μου τα λες αλλά γουστάρω
πρέπει να σπούδασες την τέχνη του μυαλού
ή σαν κι μένα όταν με πιάνει και σαλτάρω
και πίνω εδώ, με πιάνει αλλού.

– Γι' αυτό και εγώ ήρθα εδώ και σε διάλεξα πιωμένο
για να μπορέσεις την αλήθεια να τους πεις,
κάτω από το φως το μέτωπο έχεις ιδρωμένο
μα το προσέχεις καθαρό, δε θα ντραπείς.
Οι άλλοι παίξανε μαζί μου στους αιώνες
αυτοκράτορα με χρίσανε με κάναν στρατηγό,
τα απλά μου λόγια τα σκορπίσαν σαν κανόνες
και δεν ήξερα τίποτα εγώ.

– Που με βρήκες εδώ κάτω τι με θες;
Το μυαλό μου δεν σαλεύει από κούνια,
σα να γεννήθηκα μου φαίνεται χτες
ενώ έξω υπάρχουν έξυπνοι μιλιούνια.

– Αυτούς τους είδα, τους άκουσα,
τους νιώθει το πετσί μου
προτιμώ τα καρφιά που με κρατάνε στο σταυρό,
αυτοί πουλήσαν ακριβά τη γέννησή μου,
αυτοί φυλάνε το σκοτάδι θησαυρό.
Πες στους εχθρούς μου ότι είχαν λόγο καλό
και θα τους σέβομαι γιατί πιο τίμια σταθήκαν
όταν με σκότωναν, κοιτούσαν ουρανό
κι έτσι προλάβαν από εκεί συγχωρεθήκαν.

– Ωραίος, παράξενε φίλε μου, απόψε
για την ανημποριά μου βρήκες σκοπό
πάρε μια κούπα πάρε ψωμί και κόψε
να τελειώσω το κρασί μου και
θα πάω να τους πω:
Αφού φωνάζουν όλοι αυτοί
κι αφού σκοτώνουν στ’ όνομα σου,
θα πω αναβάλλεται η γιορτή
πας να ξαπλώσεις στα καρφιά σου.
Θα πω ο χρόνος πώς τρελάθηκε
δεν κάνει στάση Γολγοθά,
θα πω ο παράξενος πώς χάθηκε
κι έφυγε οριστικά.


«Μή με τὴν σὴν δούλην παρίδῃς,
ὁ ἀμέτρητον ἔχων τὸ ἔλεος.»




Εύχομαι
καλή Μεγάλη Εβδομάδα
σε όλες και όλους...


«…καὶ ἐπὶ τὸν ἱματισμόν της ἔβαλον κλῆρον!»




Αδέρφια ελάτε να βγούμε στους δρόμους…
έχουνε πρόβλημα στην Αμερική!

Θα έχει το φόρεμα βάτα στους ώμους;
και τι χρώμα πρέπει να βάλει βρακί;

Θα βόλευε τάγκα να είναι ή στριγκ;
και γούνα ρενάρ ταιριάζει ή μινγκ;

Το φόρεμα θα ‘ναι μακρύ ή κοντό;
με πιέτες θα είναι, ή θα ‘ναι στενό;

Σκοτώνονται λέει στην Παλαιστίνη!
Και μας τι μας νοιάζει; Τσιμέντο να γίνει!

Θέμα πρωτεύον αυτόν τον καιρό
είναι αν το φόρεμα θα ‘χει φουρό!

Πυρά ανταλλάσσουν Ισραήλ και Χαμάζ!
Μα ιδρώνει τ’ αυτί μας με τούτα εμάς;

Δεν πάει να γίνεται μέγας χαμός…
για το φουστάνι μας τρώει καημός!

Άλλα να γράψω είχα απόψε σκεφτεί,
μα απ’ τα ρούχα μου μ’ αυτά έχω βγει!






Δευτέρα

Με αγάπη...

Ήταν Δεκέμβριος, η τελευταία ημέρα του χρόνου. Χιόνιζε ασταμάτητα και η μεγάλη πόλη είχε σκεπαστεί με ένα κατάλευκο πέπλο, ενώ το σούρουπο έπεφτε μουντό. Στους χιονισμένους δρόμους, χαρούμενοι διαβάτες βάδιζαν βιαστικά, φορτωμένοι με φανταχτερά πακέτα και δώρα. Μα κανείς δεν έδινε σημασία στο κοριτσάκι με τα σπίρτα!

Άδικα η μικρή ορφανή διαλαλούσε τη φτωχική πραμάτεια της και σίμωνε δειλά τους περαστικούς, ζητώντας με σβησμένη φωνή να αγοράσουν ένα κουτί σπίρτα. Άδικα ψιθύριζε αχνά πως δεν ζητιάνευε, πως πουλούσε σπίρτα για να ζήσει, αφού δεν είχε κανένα στον κόσμο. Δεν είχαν ώρα για μία πλανόδια πωλήτρια. Νύχτωνε και όλοι βιάζονταν να επιστρέψουν στα ζεστά τους σπίτια, στην οικογενειακή θαλπωρή, στο γιορτινό τραπέζι με τις χίλιες λιχουδιές, στο καταστόλιστο χριστουγεννιάτικο δέντρο.

[...]

Αναστενάζοντας απογοητευμένη, η μικρούλα με τα σπίρτα ανασηκώθηκε και ξαναπήρε τη στράτα, σέρνοντας βαριά τα βήματά της. Ένιωθε πια βασανιστικά το κρύο, την κούραση, την πείνα, μα δεν είχε πουλήσει ούτε ένα κουτί σπίρτα από το πρωί. Πώς να γυρίσει νηστική, χωρίς ούτε ένα ξεροκόμματο, πίσω στην παγωμένη τρώγλη; Αλλά πάλι, ποιος θα αγόραζε σπίρτα τη νύχτα της παραμονής της Πρωτοχρονιάς; Όλοι είχαν τα πάντα περισσά.

Οι δρόμοι είχαν τώρα ερημώσει. Από τις σφαλιστές εξώθυρες ακούγονταν κάλαντα, τραγούδια και γέλια και πίσω από τα φωτισμένα παράθυρα φάνταζαν πανέμορφα τα στολισμένα δέντρα.Το κοριτσάκι προχώρησε στη γωνιά του δρόμου και, μαγεμένη λες, κοντοστάθηκε κάτω από τον αναμμένο φανοστάτη. Από το παράθυρο κάποιου σπιτιού έβλεπε ένα δωμάτιο με χριστουγεννιάτικες γιρλάντες και στολίδια και μία τρυφερή μανούλα να ταΐζει με στοργή και απέραντη αγάπη την κορούλα της. Τα ματάκια της βούρκωσαν.

Αποκαμωμένη και μελαγχολική κούρνιασε στο πλατύσκαλο της βαριάς πόρτας, που τη στόλιζαν στεφάνια και γιρλάντες από γκι και ου. Τότε κοντοζύγωσε δειλά ένα αδέσποτο σκυλάκι. Η καρδιά της μικρής σπάραξε. Δεν είχε τίποτε να το φιλέψει, ούτε μία μπουκιά φαγητό να μοιραστεί μαζί του. Μόνο χάδια μπορούσε να του δώσει και λόγια παρηγοριάς. Η ώρα περνούσε και το κρύο γινόταν όλο και πιο διαπεραστικό. Κανείς δεν θα αγόραζε πια σπίρτα. Αν άναβε ένα, ένα μονάχα, για να ζεστάνει στη φλογίτσα του τα ξυλιασμένα δάχτυλά της;

Καθώς άναψε το σπίρτο, με τα μάτια της φαντασίας της η μικρούλα είδε μες στη λάμψη του, μια εικόνα γεμάτη ομορφιά, ζεστασιά τρυφερότητα και ευτυχία. Καταμεσής του δρόμου, λέει, ανάμεσα στα ψηλά σπίτια με τις χιονισμένες στέγες και τις καμινάδες που καπνίζουν, έστεκε ζεστή και πυρακτωμένη μια αναμμένη σόμπα από μαύρο μαντέμι. Οι φλόγες φάνταζαν κατακόκκινες και πελώριες μέσα από τη μισάνοιχτη πορτούλα και μια τσαγιέρα με ευωδιαστό τσάι άχνιζε στη φωτιά, ενώ μία τρυφερή γατούλα μισοκοιμόταν γουργουρίζοντας πάνω στο μαλακό χαλάκι. Ύστερα η φλόγα του σπίρτου τρεμόπαιξε κι έσβησε.

[...]

Το κοριτσάκι δεν άντεξε. Πήρε όλα τα σπίρτα από την ποδιά της και ένα-ένα άρχισε να τα ανάβει. Τότε, τα αναμμένα ξυλάκια ξέφυγαν από τα παγωμένα δάχτυλά της, τινάχτηκαν στο νυχτερινό αγέρα και άρχισαν να διαγράφουν μικρές φωτεινές τροχιές, που σπίθιζαν σαν πυροτεχνήματα ή σαν αναρίθμητα αστεράκια στην ουρά ενός τεράστιου κομήτη. Και σε λίγο ο κομήτης ήρθε και καρφώθηκε στο βελούδινο ουρανό, πελώριος, ολόφωτος, εκτυφλωτικός...!

Το πελώριο αστέρι σιγά-σιγά μεταμορφώθηκε. Το εκτυφλωτικό φως του γέμισε σκιές που πήραν σχήμα και μορφή και ξαφνικά ο κομήτης άλλαξε όψη και έγινε μία γριούλα με τρυφερό πρόσωπο και ζεστό χαμόγελο, με γελαστά μάτια και μία ορθάνοικτη στοργική αγκαλιά. «Γιαγιά!» ψιθύρισε εκστατική η μικρούλα, αναγνωρίζοντας, τη σεβάσμια γυναίκα.
«Πολυαγαπημένη μου, γλυκιά γιαγιούλα! Εσύ είσαι, που μου έψηνες πίτες και χίλιες άλλες λιχουδιές, που μου σιγοτραγουδούσες νανουρίσματα και με κοίμιζες με παραμύθια για νεράιδες και ξωτικά, που με σκέπαζες στοργικά κι έγιανες το λαβωμένο γόνατό μου! Μη με αφήσεις μόνη άλλο πια. Πάρε με κοντά σου!».

Και η γιαγιά, σαν όλες τις γιαγιάδες του κόσμου, άνοιξε τη ζεστή αγκαλιά της κι έκλεισε μέσα σφιχτά τη μονάκριβη εγγόνα της. Και όπως τη γλυκοφιλούσε, την πήρε και πέταξαν ψηλά στα ουράνια, πάνω στα σπίτια και στα δέντρα. «Κοίτα!» είπε η γιαγιά. «Κάθε σπιτικό είναι και μια οικογένεια και το κάθε παραθύρι φωτίζει όχι το φως μιας λάμπας, αλλά η αγάπη που ενώνει την οικογένεια. Με την αγάπη μπορείς να φωτίσεις και να ζεστάνεις τον κόσμο όλο! Μη διώξεις ποτέ την καλωσύνη από την καρδιά σου και τότε θα βρίσκεις, μα και θα χαρίζεις πάντα την αγάπη»!...

Hans Christan Andersen: «Το κοριτσάκι με τα σπίρτα»
(click it)

profile editor



myspace glitters


...εσείς «ΠΕΝΤΑΜΟΡΦΟΙ»
να ζήσετε, το «ΤΕΡΑΣ»
σας εύχεται, λόγω τιμής... και
λόγω της ημέρας!
(click it)

Τετάρτη

Ώσπου...

myspace layouts


Ώσπου η γη να μη γυρίζει πια.

Ώσπου το φως να γίνει σκοτεινιά.

Ώσπου κι αυτός ο ήλιος να σβηστεί.

Ώσπου ο χρόνος πια να ξεχαστεί,

θα σ' αγαπώ!

myspace layouts


Ώσπου στα μάτια σου να δω φωτιές.

Ώσπου κι εσύ σαν κεραυνός θα καις.

Ώσπου να πάψει η ανατολή.

Θα σ' αγαπώ και πάλι πιο πολύ,

θα σ' αγαπώ!

myspace layouts


Θα σ' αγαπώ

όσο κανείς δεν αγαπάει,

θα σ' αγαπώ...

με μιαν αγάπη

που ο νους σου δεν χωράει,

θα σ' αγαπώ!

myspace layouts


Ώσπου η γη να μη γυρίζει πια.

Ώσπου το φως να γίνει σκοτεινιά.

Ώσπου κι αυτός ο ήλιος να σβηστεί.

Ώσπου ο χρόνος πια να ξεχαστεί,

θα σ' αγαπώ!


Ώσπου στα μάτια σου να δω φωτιές.

Ώσπου κι εσύ σαν κεραυνός θα καις.

Ώσπου να πάψει η ανατολή.

Θα σ' αγαπώ και πάλι πιο πολύ,

θα σ' αγαπώ!

myspace layouts


Θα σ' αγαπώ

όσο κανείς δεν αγαπάει,

θα σ' αγαπώ...

με μιαν αγάπη

που ο νους σου δεν χωράει,

θα σ' αγαπώ!

myspace layouts


Πέρα από κει που φτάνει η αντοχή.

Θα σ' αγαπώ και πάλι πιο πολύ.

Μέχρι το θάνατο και πιο μακριά.

Μέχρι να πεις πεθαίνω τώρα πια,

θα σ' αγαπώ!




myspace layouts

Δευτέρα

Αφού...









δεν










είχε










νέα










ευχάριστα











να πει,










καλύτερα











να μη μας πει









κανένα...









we are the children...




there comes
a time when
(click it)

we head a certain call
when the world must
come together as one
there are people dying
and it's time to lend a hand to life
the greatest gift of all

we can't go on
pretending
day by day
(click it)

that someone, somewhere
will soon make a change
we are all a part of
God's great big family
and the truth's, you know
love is all we need
we are the world
we are the children
we are the ones who
make a brighter day
so let's start giving
there's a choice we're making
we're saving our own lives
it's true we'll make a better day
just you and me

send them your heart
so they'll know that someone cares
and their lives
will be stronger and free
as God has shown us
by turning stone to bread
so we all must lend a helping hand
we are the world
we are the children
(click it)

we are the ones who make
a brighter day
so let's start giving
there's a choice we're making
we're saving our own lives
it's true we'll make a better day
just you and me

when you're down and out
there seems no hope at all
but if you just believe
there's no way we can fall
well, well, well, well, let us realize
that a change will only come
when we stand together as one
we are the world
we are the children
we are the ones who make
a brighter day
so let's start giving
there's a choice we're making
we're saving our own lives
it's true we'll make a better day
just you and me





so let's start giving(click it)